De harde modellen tonen een strakke, geometrische vorm. Door de manier waarop de gaszakken geconcipiëerd zijn, kunnen deze evenwel meegeven. Ze staan niet onder druk, maar vervormen naargelang hun vullingsgraad.
Het schip is daardoor geen verstijfde vorm, maar bestaat uit een aantal aansluitende gaszakken die ten opzichte van elkaar kunnen bewegen.
Een gevolg van de constructie is dat het schip kan buigen en vervormen om zo haar aerodynamische eigenschappen bij te stellen of te sturen.
De vorm in bovenstaande proefopstelling ontstaat niet door een overdruk, maar door het gewicht van het water. Het volume van de zak is veranderlijk, en de vorm wijzigt naargelang die meer of minder gevuld wordt.
Keer je deze zak om, en vul je die met gas li hter dan lucht, in plaats van water dat zwaarder dan lucht is, dan krijg je het spiegelbeeld van deze vorm.
De watermodellen zijn geen realistische visuele weergave van het schip, maar proberen te simuleren hoe het schip kan bewegen.Het zijn studiemodellen om te testen welke vormen mogelijk zijn en hoe die zich gedragen. Geen harde, strakke vorm, maar iets dat meegeeft, dat opbolt of gaat rimpelen, iets dat leeft.
Door gaszakken te vullen met alcohol en het in een tank met water te plaatsen, kan het model weer rechtop gebouwd worden. het kan dan gewichtloos gemaakt worden, waarna je het met enkele servo’s kan aansturen.